ที่นี่เมืองไทย ที่หลายคนยังไม่รู้จัก

 


กระทู้นี้ผมตั้งขึ้นมาเพื่อเชิญชวนเพื่อนสมาชิกร่วมเล่าประสบการณ์หรือแสดงความคิดเห็น เฉพาะในสิ่งดีงามที่เกิดขึ้นในเมืองไทยของเรา เรื่องราวทั้งในอดีตและปัจจุบันที่เกี่ยวกับชีวิตผู้คน วัฒนธรรม ประเพณี สังคม หรือ สิ่งดีงามอื่นๆ ที่คิดว่าเพื่อนสมาชิกอีกหลายคนยังไม่รู้จัก หรือไม่เคยรู้ว่าเมืองไทยของเรา สังคมของเราเป็นสังคมที่มีความรักใคร่ปรองดองและเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและน่าจรรโลงไว้อย่างยิ่ง ภาพขาว-ดำทางซ้ายมือเปรียบเที่ยบกับภาพสีทางขวามือ เป็นภาพที่ถ่ายจากอดีตถึงปัจจุบัน ในช่วงเวลาที่ต่างกันราว 100 ปี ที่เห็นคือภาพพระบรมมหาราชวังและวัดพระแก้ว หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไปตามกาลเวลา มีสิ่งดีงามเกิดขึ้นมากมายในสังคมของเรา ที่ผมใคร่เชิญชวนที่ผู้รู้เข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์เฉพาะในสิ่งดีงาม สมานสามัคคีซึ่งกันและกัน 

15 ก.ย. 2551 02:54
163 ความเห็น
188992 อ่าน


ความคิดเห็นที่ 157 โดย นิรันดร์

ภาพจิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน
"กระซิบรักบันลือโลก" อะไรประมาณนั้น
ของที่ระลึกต่าง ๆ ที่น่าน เรามักจะพบภาพนี้ด้วยเสมอ

10 ม.ค. 2554 18:16


ความคิดเห็นที่ 158 โดย นิรันดร์


         กระซิบรักบรรลือโลก
            ปู่ม่านย่าม่าน
"คำรักของพี่นั้น...หากจักฝากไว้ในน้ำ
ก็กลัวน้องหนาว...หากจักฝากไว้บนพื้น
อากาศกลางหาว...ก็เกรงว่าเมฆหมอก
จะดั้นเดือนดาวปกคลุมไปเสีย...หากจัก
ฝากไว้กลางข่วงกลางคุ้ม...ก็เกรงว่าเจ้า
เมืองเจอใส่จะแย่งน้องไป...ก็เลยเอาไว้
ในอกในใจของชายพี่นี้...ยามหลับแล
สะดุ้งตื่นขึ้นมาก็ยังไม่หายคลายคิดถึง..."

                                  จิตรกรรมฝาผนังวัดภูมินทร์ จ.น่าน

11 ม.ค. 2554 09:33


ความคิดเห็นที่ 160 kaichaomm@gmail.com (Guest)

ได้เจอหน้านี้ดีใจจัง ^^ เพิ่งย้ายจากวรจักรมาไม่ถึง 10 ปี คุ้นมากกับภาพโดมการประปาแม้นศรีเพราะเกิดและโตแถวนั้น เคยเรียน ประถมต้นที่ รร.วัฒนพันธุ์ศึกษา (เลิกกิจการเพราะไฟไหม้) ประถมปลายที่ รร.สตรีทัดสิงห์ เดินทางไปกลับ รร.สตรีวิทย์สมัยเรียน มศ 1-5 ผ่าน สะพานผ่านฟ้า ป้อมพระกาฬ อดีตวัยเด็กแถวนั้นมากมาย ไม่ใช่เด็กซนและแม่ค่อนข้างดูแล อยู่แถวบ้านไปไหนไกลไม่เป็น ตอนเล็กๆไปเป็นแค่ รร.แม้นศรี ไปบ้านลูกพี่ลูกน้อง มักไปกับผู้ใหญ่ด้วย ขนาดตลาดวรจักร ยังไม่เคยไปเลยเพราะเด็กไม่จำเป็นต้องไป ย่านวัดพลับพลาชัย รร.สารพัดช่าง มาได้ไปเองตอนโตมากแล้ว
24 มิ.ย. 2556 22:21


ความคิดเห็นที่ 161 โดย นิรันดร์




เมื่ออยู่บนบันไดนาคทางขึ้นวัดพระธาตุแช่แห้ง มองย้อนไปบนยอดเขาไกลๆก็เห็นวัดสำคัญอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดน่านคือวัดพระธาตุเขาน้อย

24 มิ.ย. 2556 22:35


ความคิดเห็นที่ 162 โดย นิรันดร์


คุณ kaichaomm@gmail.com ครับ

คุณพอจะระบุตำแหน่งโรงเรียนของคุณลงบนกูเกิ้ลแม็พได้ไหมครับ

ผมพยายามจะหาโรงเรียน
วัฒนพันธุ์ศึกษา แต่หาไม่พบครับ

และคุณเรียนที่สตรีทัดสิงห์ในปีใดครับ (ผมเรียนปี 2500-2506 ครับ)

24 มิ.ย. 2556 23:22


ความคิดเห็นที่ 165 โดย

เรื่องเล่า เจ้าคุณปู่ 1

เมื่อผมยังเล็ก ๆ

อายุ12-13 ปี

คุณพ่อได้พากลับไปเยี่ยมปู่ย่าที่บ้านหนองหลัก อำเภอม่วงสามสิบ 

ช่วงฤดูน้ำหลากคุณปู่มักจะมารับไปพักที่เถียงนาเพื่อหาปลาเวลากลางคืน

เสียงกบ เขียด อึ่งอ่าง คางคกร้องระงมในธรรมชาติ ตามประสาฤดูกาลแห่งความอุดมสมบูรณ์

ทุกครั้งหลังกลับจากจับปลาที่ติดตาข่าย ท่านจะเล่าเรื่องแปลก ๆ ให้ฟังคืนละเรื่อง 

พอพูดจบท่านจะถามเสมอว่า เชื่อหรือไม่กับสิ่งที่ปู่เล่าให้ฟัง 

ผมตอบว่า ไม่เชื่อเพราะโรงเรียนไม่เคยสอนเรื่องทำนองนี้ 

ปู่ก็บอกทำนองเดียวกันว่าทีแรกก็ไม่เชื่อ แต่พอสิ่งที่ถูกฝังอยู่ใต้ดินมันโผล่ขึ้นมาทีละชิ้น ๆ 

เริ่มจะเชื่อในสิ่งที่เล่าสืบต่อ ๆ กันมา หลายชั่วอายุคน น่าจะเป็นความจริง

ผมเลยถามต่อว่า อะไรที่มันฝังอยู่ใต้ดินที่โผล่ขึ้นมา ท่านยิ้มบาง ๆ พร้อมกับตอบสั้น ๆ ว่า

" กลองมักแค่ง "

ด้วยความสงสัยว่ากลองมักแค้ง ต้นมักแค้ง (ต้นมะเขือพวง) มันทำกลองได้ไงต้นเล็กนิดเดียว

ท่านพูดติดตลกว่า นั่นสิมันต้นเขียว ๆ ต้นนิดเดียวจริง ๆ 55555

ท่านจึงอธิบายซะยาวยืดเป็นค่อนคืน แต่สิ่งที่จับความได้คือ เป็นกลองที่มีลักษณะเป็นสีเขียวอมแดงนิด ๆ

เวลาตีต้องใช้ไม้เนื้อแข็งทีเหลาเป็นอย่างดีตี เสียงไม่ไพเราะจับใจ แต่ตีครั้งใด ดังเป็นเสียงกบ เขียด คางคก แต่มิได้หมายความว่าจะตีครั้งใดก็ตีได้ ต้องถึงกาลที่เหมาะสมเท่านั้นถึงจะตี เช่น เมื่อถึงวันที่กบ เขียด อึ่งอ่างคางคกร้องระงม ก็ให้ทุกที่มีกลองตีพร้อมกันเป็นสัญญาณบังคับให้ฝนตกลงมาให้ชุ่มเย็น

ผมจึงถามหาความจริงว่า ใครเป็นคนทำกลองมักแค้ง ท่านตอบสั้น ๆว่า พญาแถน

ผมถามต่อว่าพญาแถนเป็นใคร ท่านตอบว่า เป็นบรรพบุรุษของไทยลาวเผ่าเดียวกัน

แล้วท่านอยู่ที่ไหน ปู่ชี้นไปบนฟ้า แล้ววาดมาลงบนตัก แล้วคุกเข่าเอามาลงไปในน้ำแล้วตีน้ำเป็นคลื่นเบา ก่อนยิ้มเป็นปริศนา ผมถามว่ายังไง ท่านไม่ตอบเพียงแต่บอกว่าสักวันหลานก็จะรู้เองเห็นเอง

ผมถามขณะที่กำลังเคลิ้มหลับบ้างไม่หลับบ้างเป็นคำถามสุดท้ายของคืนนั้นว่า แล้วพญาแถนตอนนี้อยู่ไหน" ท่านปู่บอกเพียงแผ่วเบาข้างหูของผมว่า "ท่านอยู่ในเนื้อตัวจิตวิญญาณของลูกหลานลำน้ำโขงทั้งอดีตและปัจจุบัน รวมทั้งในตัวหลานของปู่นี่ไง

17 มี.ค. 2558 21:46


ความคิดเห็นที่ 166 โดย นิรันดร์

ขอบคุณประสบการณ์ครับ :-)

31 มี.ค. 2558 16:48


ความคิดเห็นที่ 168 โดย แขชนะ

วันนี้วันที่ 24 มิถุนายน

https://www.youtube.com/watch?v=-gzLE0J--GM

24 มิ.ย. 2558 10:07


ความคิดเห็นที่ 169 โดย Thai Time

147&148 วัดค่ายบางกุ้ง

15 ม.ค. 2560 01:30

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น