ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 15 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 16 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 14 สู่แดนไกล

      หญิงสาวแห่งลุ่มน้ำบางปะกงอธิบายเรื่องเทคนิคการเลี้ยงปลาในกระชังให้ชาวเกาะปิลัน เธอเดินสำรวจและช่วยบอกวิธีเพิ่มเติมความรู้เรื่องงานทอผ้าจากเส้นใยพืชจากอุปกรณ์กี่กระตุกอย่างง่ายที่หัวหน้าชาวเกาะประดิษฐ์ขึ้นมาตามแบบบรรพบุรุษของพวกเขา

 

      ดาวดารินเริ่มปักผ้าลายไทยลงบนผ้าทอ อยากทำเป็นแบบให้ชาวเกาะได้เรียนรู้เพิ่มเติม มีรายได้เพิ่มขึ้น

 

      “แม่หนูทำอะไร ช่างงดงามจริง”

 

      ยายนุ่มยืนมองดูหญิงสาวกำลังขะมักเขม้นปักลายผ้าอย่างปราณีต หญิงสาวเงยหน้ายิ้มให้คุณยายใจดี

 

      “ปักผ้าลายไทยจ้ะยาย”

 

      ยายนุ่มยกมือลูบคลำลายผ้าศิลปะลายไทยในมือของหญิงสาวอย่างชื่นชม

 

      “งามจริง แม่หนู”

 

      คุณยายชาวเกาะหันมายิ้มให้ดาวดารินอย่างเอ็นดู หญิงสาวทอดสายตาเหม่อลอยออกไปยังท้องทะเล คิดถึงแม่ลดาเหลือเกิน

 

       วันเปิดพินัยกรรม บริษัทตะวันยอแสง

 

       บรรดาผู้คน หุ้นส่วน ผู้จัดการ หัวหน้างาน เดินเข้ามานั่งลงกันพร้อมหน้า จามรีกับมลวิภากำลังนั่งเชิดใบหน้าอย่างมั่นใจใกล้กับทนายความตรงหัวมุมโต๊ะประชุม แววตาหยิ่งผยอง

 

       “คุณศุภกาญจน์ กาญจนนิจ ได้ทำพินัยกรรมบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรโดยมีข้าพเจ้า นายชาลี ศรีตุลาทนายความบริษัทตะวันยอแสงเป็นพยาน ท่านนายอำเภอ ลงลายมือชื่อไว้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย”

 

       ที่ประชุมเงียบไม่มีคำถามใดใด

 

       “ข้อความมีดังนี้คือ...ข้าพเจ้านายศุภกาญจน์ กาญจนนิจ ขอมอบกิจการบริษัทตะวันยอแสงให้กับ นางสาวดาวดาริน สาริน เป็นเจ้าของโดยจดทะเบียนดำเนินการตามกฎหมาย”

 

       ใบหน้าของหลายๆ คน เปล่งรอยยิ้มปรากฎขึ้น ยกเว้นใบหน้ากับแววตาที่เต็มไปด้วยความริษยาของจามรีและมลวิภา เธอทั้งสองเม้มปากขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน หายใจถี่แรง

 

       ทนายความอ่านต่อไป

 

       “ส่วนบ้านตะวันยอแสง ยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของนางจามรี กาญจนนิจและนางสาวมลวิภา กาญจนนิจเป็นเจ้าของ นางบุญปลูก ดำเกิง ซึ่งเป็นแม่บ้านกับนายพัน เพิ่มยศ คนขับรถ ให้มีสิทธิอาศัยอยู่จนตลอดชีวิต”

 

       แม่บุญปลูกกับนายพัน นั่งอยู่ตรงท้ายโต๊ะประชุม ได้รับเชิญมานั่งฟังการเปิดพินัยกรรม เธอและเขายกมือไหว้อธิษฐานขอบคุณเจ้านายน้ำตาคลอ

 

       “ค่าใช้จ่ายในบ้านตะวันยอแสง ให้นางสาวดาวดาริน สารินเป็นผู้นำส่วนแบ่งจากผลกำไรยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในแต่ละเดือนมามอบให้ผู้เป็นเจ้าของบ้านตะวันยอแสงใช้จ่ายรวมทั้งค่าจ้างแม่บ้านและคนขับรถ”

 

       หลายคนมองไปรอบๆ พยายามมองหาหญิงสาวที่ชื่อดาวดาริน ในใจภาวนาอยากให้เธอมีตัวตนมานั่งฟังในเวลานี้

 

       “ส่วนที่ดินที่จังหวัดปทุมธานีจำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบไร่ แบ่งให้นางสาวดาวดาริน สาริน จำนวนห้าสิบไร่ นางจามรี กาญจนนิจ สามสิบไร่ นางสาวมลวิภา กาญจนนิจ สามสิบไร่ นางบุญปลูก ดำเกิง ยี่สิบไร่ นายพัน เพิ่มยศ ยี่สิบไร่”

 

       คนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ทั้งสองยกมือไหว้ท่วมหัว

 

       จามรีกับมลวิภามีสีหน้าเคียดแค้น

 

       “จบแล้วใช่ไหมคุณทนาย แต่ใยดาวดารินมันหายสาบสูญไปแล้ว ทุกอย่างก็ต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของฉันและลูก ถูกไหมคะ”

 

       ใบหน้าเชิดหยิ่งของสองแม่ลูกสลับกับใบหน้าเศร้าสลดของหัวหน้างานบริษัทเกือบทุกคนที่นั่งอยู่ในที่นั้น ยกเว้น นายนรินทร์ หัวหน้าฝ่ายบุคล กับนีรยา หัวหน้าแผนกการเงินที่มีนัยน์ตาฝันเฟื่อง

 

       “ครับ...”

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา