ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น

        เสียงฝีเท้าก้าวเดินกระทบพื้นถนนคอนกรีตดังฉับๆๆๆ เป็นรองเท้านักศึกษาชายสลับกับนักศึกษาหญิง รวมกันได้ห้าคู่ ทุกคนก้มหน้าก้มตาเดินมุ่งหน้าตรงมาที่สถานีตำรวจ......       ชุมพู่เอ่ยถามนายร้อยเวรอย่างรวดเร็ว        “คุณตำรวจคะ ช่วยสืบหาเจ้าของเลขทะเบียนรถคันนี้ให้ที แล้วช่วยบอกพวกหนูหน่อยค่ะว่าจะได้เมื่อไหร่”        สาวประเภทสองยื่นหน้าถามคุณตำรวจที่กำลังสาละวนกับการเขียนงาน เขาละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะมองมาที่แผ่นกระดาษที่กำลังยื่นให้ เพื่อนๆ ส่งสายตามองตาม เขารับแผ่นกระดาษใบนี้ไปลงบันทึกประจำวัน ซักถามจดบันทึกตามคำบอกเล่าในเหตุการณ์ที่ผ่านมาจากปากคำของดาวดาริน แล้วทุกคนก็จ้องไปที่ปากของคุณตำรวจที่กำลังจะบอกวันเวลานัดให้มาฟังผล        “ขอเวลาอีกสองสัปดาห์นะครับ ทางเราจะสืบดู แล้วจะโทรไปบอกให้มาฟังผลนะครับ”        เสียงฝีเท้าทั้งห้าคู่ก้าวเดินออกจากสถานีตำรวจแบบค่อนข้างเนือยๆ ในใจของดาวดารินและเพื่อนๆ คือ เพ็ญพร ปราชญ์เปรือง ชมพู่ ชุติมา คิดว่าเรื่องนี้น่าจะรู้ผลให้เร็วกว่านี้ แต่ก็ต้องยอมรับฟังเมือทางสถานีตำรวจบอกว่า มีคดีที่แจ้งมาก่อนหน้านี้เยอะมาก ต้องรีบทำด่วนเช่นกัน        ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า นวลนิสา ยังคงเปิดรับลูกค้าในค่ำวันนี้ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปมาขวักไขว่ในย่านบางลำพู ภายในร้าน ดาวดารินกำลังสาละวนอยู่กับการออกแบบเสื้อที่เธอกำลังกลิ้งลูกกลิ้งวงกลมอันเล็กมีแฉกโดยรอบลงไปบนผืนผ้าสีเปลือกมังคุด ของลูกค้า เพื่อถ่ายทอดแบบลงไปก่อนจะเก็บไว้ให้นางสาวนุ่น ลูกจ้างของน้านวลใยเป็นคนเย็บเสื้อตัวนี้ในวันรุ่งข้น        เธอหยิบอุปกรณ์สร้างแบบขึ้นมาวางใหม่เพื่อจะออกแบบให้ทันกับความต้องการของลูกค้า ในใจเริ่มคิดถึงแม่ อยากเล่าเรื่องที่เธอไปสถานีตำรวจมาเมื่อตอนบ่ายให้แม่ฟัง คงต้องรอให้ลุงนิลเพื่อนบ้านคนสนิทที่อยู่บ้านติดกันกลับมาก่อน เพราะแม่ยังไม่มี่โทศัพท์ใช้ มีอะไรก็อาศัยโทรศัพท์ลุงนิลบอกให้ไปตามแม่ได้        “ดาว...”       หญิงสาวสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ในมือยังมีดินสอสีสำหรับเขียนแบบคาอยู่ในมือ       “เราอยากรู้จังว่า ในวัยเด็ก ดาวทำอะไรมาบ้าง”       นิสาเอ่ยปากถาม ขณะที่เธอนั่งอยู่บนโซฟา ในชุดคลุมท้อง เธอกำลังท้องแก่ได้แปดเดือนกว่าๆ สองมือของเธอกำลังเย็บสอยร้อยด้ายเส้นเดี่ยวสีชมพูอ่อน ชูมือสูงขึ้นแล้วเย็บลงไปใหม่บนปลายแขนเสื้อที่สั่งตัดเย็บของลูกค้าแขนยาว สีชมพูลายดอกกุหลาบ       “มีอะไรหรือ”       ดาวดารินยังงุนงงอยู่       “ก็เราอยากให้ลูกของเราเกิดมาแล้วเก่งทุกๆ อย่างแบบดาวน่ะซี ทั้งงานบ้านงานเรือน เรียนหนังสือประกอบอาชีพ เธอทำได้ดีจังเลยนะดาว”       “อ๋อ...ตอนเด็กๆ แม่จะกำหนดให้ลูกทุกคนว่า เมื่อเรียนอยู่ชั้น ป.1 ให้หัดกวาดบ้านถูบ้านให้สะอาด พอเริ่มเข้าเรียนชั้น ป.2 ก็ให้หัดหุงข้าว เจียวไข่ทอดปลา ป.3 หัดแกงส้ม แกงกะทิ ต่อจากนั้นก็หัดซักผ้ารีดผ้าทีละหน่อย งานอื่นๆ ก็จะเริ่มอยากเรียนรู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เราสนุกกับการทำงานมากเลยจ้ะนิสา”       “ดีจังเลยนะ เราไม่เคยได้รับการฝึกฝนแบบนี้เลย”       นิสาทำสีหน้ามุ่ยเหมือนเสียดายเวลาที่ผ่านมา ขณะนี้น้านวลใยถือแก้วนมสีขาวพร้อมดื่ม ใส่ถาดเดินมาวางบนโต๊ะตรงหน้าลูกสาวที่กำลังท้องแก่พอดี       “แม่ของเธอ แกคงจะรักลูกสาวมากจนมองข้ามสิ่งเหล่านี้ไป แต่ถ้าเรารู้แล้ว เราก็รีบปรับปรุงได้นะ”        ดาวดารินตอบออกไปด้วยรอยยิ้มที่ปลอบใจ       “คุยอะไรกันอยู่หรือสาวๆ”        เสียงน้านวลใยทักทายโดยไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกกล่าวถึง เธอเดินไปนั่งทำบัญชีต่อที่โต๊ะมุมห้อง       “แล้วตอนเด็กๆ แม่ของเธอเค้าสอนอบรมจิตใจเธอยังไงบ้างนะดาว เธอจึงดูน่ารัก มีคุณธรรมมากมายอย่างนี้ได้”       “แม่เราชอบเล่านิทานสมัยโบราณ คือนิทานอีสปให้ฟังบ่อยมากจนจำขึ้นใจ และให้ท่องคติเตือนใจให้ได้ครบทุกเรื่อง ทำให้เราชอบค้นหาอ่านนิทานคติสอนใจมาจนกระทั่งโตขึ้น”         ดาวดารินเล่าไป สร้างแบบเสื้อไปจนเสร็จ นิสาสอยเสื้อแถวสุดท้ายใกล้จะเสร็จพอดี         “ถามอีกนิดหนึ่งนะดาว”         “ได้ซิจ๊ะนิสาถามเยอะๆ ก็ได้จ้ะ”         นิสาอมยิ้มมองเห็นลักยิ้มที่พวงแก้มสีขาวอันอวบอิ่ม        “แล้วทำไมเธอถึงขยันหมั่นเพียรมุ่งมั่นได้ขนาดนี้นะ”        “เพราะแม่ของเราฝึกให้อดทนต่อความยากลำบากให้หาวิธีคิดแก้ไขอยู่เสมอ ทำงานหาเลี้ยงชีพม่าตั้งแต่ยังเด็ก ให้ใช้จ่ายอย่างพอเพียง ไม่ว่าจะหาเงินมาได้มากหรือน้อย ก็ให้รู้จักประหยัดอดออมอยู่เสมอ ไม่ว่าจะยามจนหรือ ยามรวย แม่บอกว่าเราต้องดั้งอยู่บนความไม่ประมาท เพราะเราไม่รู้ว่า วันใดวันหนึ่งอาจเกิดวิกฤติในชีวิตที่ร้ายแรงโดยที่เราไม่คาดคิดก็ได้”        นิสาเข้าใจและพอใจในคำพูดของดาวดารินมาก เธอเริ่มวาดฝันที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีงามให้กับลูกในท้องของเธอที่กำลังจะเกิดออกมาลืมตาดูโลกในไม่ช้านี้

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา