ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ

        “คุณผู้ชมคะ ขณะนี้ช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงแล้ว...”         เสียงพิธีกรหญิงที่ยืนคู่กับพิธกรชายบนเวทีประกวดนางงามแฟชั่นของบริษัทตะวันยอแสง กล่าววาจาอันไพเราะ         “ครับ...และวันนี้เราก็จะได้นางงามตะวันยอแสงในชุดราตรีตะวันยอแสงที่ชนะเลิศด้วยครับ”          เสียงพิธีกชายดังก้องกังวาน สายตามองมาที่ผู้ชมที่กำลังเดินทางมาเพิ่มจำนวนอย่างล้นหลามในช่วงเวลาอันสำคัญ หลังจากมีการเดินประกวดแฟชั่นไทยประยุกต์ จนกระทั่งได้ผู้เข้ารอบสิบคน         “นี่ตัวเอง นี่มันอะไรกันนี่ ใยดาวหายตัวไปไหน พี่ปราชญ์ก็หายไป โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้”         เสียงดังมาจากด้านล่างเวทีด้านหน้า เป็นเสียงของชมพู่สาวประเภทสองที่นั่งต่อจากเพ็ญพร ชุติมา เพื่อนสาวของดาวดาริน เธอถอนหายใจเสียงดังเฮือก จนคนข้างเคียงหันมามองกันประมาณสามสี่คน         “นั่นสิ อุตส่าห์มาจับจองที่นั่งกันตั้งแต่หัววัน”         เสียงชุติมาบ่น หันมามองตาเพ็ญพรเพื่อนบ้านเดียวกันกับดาวดาริน ในแววตามีคำถาม        “เราเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาหายไปไหนกันสองคน”        เพ็ญพรส่งสายตาต่อไปยังเด็ดกับดวงน้องชายฝาแฝดของสาวชาวประมงพื้นบ้านที่กำลังจะก้าวเข้าสู่วงการแฟชั่น แต่เธอก็ไม่ได้รับคำตอบจากเด็กวัยรุ่นฝาแฝด ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือแววตา เพราะพวกเขากำลังง่วนอยู่กับการตระเตรียมกล้องถ่ายรูปแล้วยกขึ้นยกลงสายตามองขึ้นไปบนเวที่ เพื่อเตรียมเก็บภาพในวินาทีสำคัญ         “เราจะประกาศผลผู้ที่ได้รับตำแหน่งรองอันดับสี่ก่อนนะคะ”        ผู้ชมเงียบเสียง นางงามที่รอประกาศผลกำลังแต่งตัวอยู่ด้านหลังเวที        “ครับ...และแต่ละคนก็จะสวมใส่ชุดราตรียาวที่ได้รับรางวัลตามลำดับเช่นกันครับ”        เสียงหัวใจของผู้ชมเต้นตึกตักเป็นจังหวะพร้อมกันบ้างไม่พร้อมกันบ้าง ในขณะที่มีเสียงหัวใจเต้นของเด็กชายทารกตัวน้อยๆ ที่เพิ่งลืมตาดูโลกนอนอยู่ในตู้กระจก ณ โรงพยาบาล... หน้าตาน่าเกลียดน่าชัง มีสายตาของดาวดารินที่มองมาอย่างชื่นชมที่ตนเองเป็นผู้ทำคลอดมากับมือ เธอมองดูด้วยความพอใจที่หลานชายตัวน้อยของเธอปลอดภัย ไม่ได้สนใจโทรศัพท์ที่ทุกคนต้องปิดเครื่องในห้องคลอด        ปราชญ์เปรื่องยืนอยู่เคียงข้างหญิงสาว แม้ในใจอยากจะเตือนว่าใกล้เวลาเที่ยงคืนแล้ว เป็นเวลาสำคัญที่จะประกาศผลรางวัลในผลงานชิ้นสำคัญที่มีผลต่อชีวิตของดาวดาริน เขารู้ว่าหญิงสาวมองเรื่องชีวิตคนสำคัญยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด       “ดาว...”       หญิงสาวมองมาตามเสียงเรียกที่มีมือมาแตะบ่าตนเองไว้       “น้าคิดว่า ดาวควรจะไปงานตะวันยอแสงได้แล้วละ ป่านนี้เพื่อนๆ กับน้องคงจะรอแย่เลย”       “ไม่เป็นไรจ้ะน้า”       นางนวลใยหันไปสบตากับชายหนุ่มที่กำลังยืนนอบน้อมอย่างมีมารยาท       “ไปเถอะดาว ทางนี้เดี๋ยวน้าจะดูแลเอง ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวหมอก็จะอนุญาตให้นิสาได้พบลูกแล้ว”       หญิงสาวหันมาสบสายตากับชายหนุ่มด้วยแววตาอันสดใสแล้วหันไปตอบน้าสาว        “จ้ะ น้านวล งั้นดาวไปนะคะ”............       เสียงดนตรีบรรเลงประกอบการเดินของนางงามแฟชั่นท่ามกลางผู้ชมจำนวนมากกับผู้สื่อข่าวทั้งในและต่างประเทศทีจับตามอง เด็ดกับดวงกำลังถ่ายภาพนางงามรองอันดับสี่ทางด้านหน้าเวทีตะวันยอแสง เธอเดินออกมาในมาดของนางแบบตามเสียงเพลงตามสไตล์นางงามแฟชั่น เธอสวมใส่ชุดราตรียาวไทยประยุกต์สีทองแบบเมืองศรีวิชัยสวยงาม เสียงผู้ชมปรบมือกันเกรียวกราว         รถแท๊กซี่พาสองหนุ่มสาวทะยานออกจากโรงพยาบาลมุ่งหน้าลัดเลี้ยวสู่บริษัทตะวันยอแสงอย่างด่วนที่สุด ในขณะที่สายตาของชมพู่กับเพ็ญพรหันไปมองหาเพื่อนสาวตรงจุดประตูทางเข้าตลอดเวลา ส่วนชุติมาก็กำลังจ้องมองขึ้นไปบนเวทีอย่างตื่นตาตื่นใจกับนางงามที่กำลังเดินอยู่         พิธีกรประกาศผลนางงามรองอันดับสาม รองอันดับสอง จนกระทั่งมาถึงรองอันดับหนึ่งในชุดราตรียาวไทยประยุกต์ที่สวยงาม นางงามทั้งสี่คนเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าม่านเวที เพื่อรอประกาศผลนางงามตะวันยอแสงอันดับหนึ่ง         “ใยดาวนะใยดาว ชั้นอยากจะหัวใจวายตาย นี่ถ้าเธอได้รับรางวัลชนะเลิศชุดราตรียาว จะทำยังไงยะ”

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา